|
جمهوري اسلامي ايران در خط مقدم مبارزه جهاني با موادمخدر
فرزین رحیم نظری
26 ژوئن از سال 1987 بهعنوان روزجهاني مبارزه با موادمخدر
نامگذاري شده است.گرچه پيش از اين تاريخ نيز مشكل سوءمصرف
موادمخدر در نقاط مختلف جهان مشاهده ميشد، اما در سالهاي
اخير و پس از سال 1987 اين مشكل ديگر يك مساله بومي، منطقهاي
و حتي قارهاي نيست. سوء مصرف مواد اعتيادآور همه جهان را در
جنبههاي مختلف بهداشتي، اجتماعي،اخلاقي، امنيتي و حتي سياسي
تهديد ميكند. تجارت غيرقانوني موادمخدر به يكي از پرسودترين
تجارتها تبديل شده و درآمد حاصل از اين تجارت غيرقانوني صرف
تخريب فرهنگ، اخلاق، بهداشت و امنيت جهان ميشود.
اما چرا با وجود محرز بودن خطر موادمخدر، هنوز هم اين خطر
وجود دارد و بر ابعاد آن افزوده ميشود؟ بيشك دولتها و
سازمانهاي بينالمللي وظيفه سنگيني در كنترل اين معضل جهاني
بهعهده دارند. اما چرا بسياري از كشورهاي ثروتمند كه
مصرفكنندۀ اصلي مواد اعتيادآور هستند، اقدام جدي در برابر
اين معضل انجام نميدهند؟
پاسخ به اين پرسشها هرچه باشد، ميدانيم كه كشور ما بهلحاظ
قرار گرفتن در كنار بزرگترين توليدكننده مواد افيوني در جهان
داراي موقعيتي حساس در برابر معضل موادمخدر است. جمهوري
اسلامي ايران از بدو تأسيس و به دستور بنيانگذار جمهوري
اسلامي ايران، مبارزه بيامان با توليد، قاچاق، توزيع و سوء
مصرف موادمخدر را آغاز كرد و طي همه اين سالها بزرگترين
كشفكننده موادمخدر در جهان لقب گرفته و با اهداء شهداي
فراوان در اين راه، سهم خود را براي مبارزه با قاچاق موادمخدر
ادا كرده است.
امسال نيز در آستانه 26 ژوئن سال 2008 ميلادي و درحاليكه همه
كارشناسان و سياستمداران جهان آشكارا موادمخدر را تهديدي عليه
جهان ميدانند، توليد موادمخدر در افغانستان زير نگاه نيروهاي
غربي در حال افزايش و شكستن ركورد بيسابقه 8200 تن در سال
است. اين اوضاع پرسش جدي افكار عمومي را در برابر نيروهاي غربي
قرار داه است كه چرا آنها هيچ اقدام مؤثري براي كنترل كشت
خشخاش در افغانستان انجام نميدهند و چرا وعدههاي كمك به
توسعه افغانستان عملي نميشود؟
گرچه، جمهوري اسلامي ايران با همه توان در برابر قاچاق مواد
مخدر از مرزهاي خود ايستادگي ميكند و با كشف انبوه موادمخدر
مرزهاي ايران را به ناامنترين مرزهاي جهان براي قاچاقچيان
تبديل كرده است، اما آيا قاچاق موادمخدر از افغانستان فقط
مشكل ايران است؟
تغيير مسير قاچاق از مرزهاي ايران به ساير مرزها، نشانگر اين
موضوع است كه بازار مصرف سودآور اروپا، قاچاقچيان موادمخدر
را ترغيب ميكند تا به هر طريق ممكن و از هر مسيري كه مقدور
باشد، موادمخدر را به بازارهاي مصرف منتقل كنند و كشورهايي كه
جمهوري اسلامي ايران را در مقابله با خطر قاچاق روزافزون
موادمخدر تنها گذاشتهاند، در برابر افكار عمومي و وجدان جمعي
جهان مسوول خواهند بود.
جمهوري اسلامي ايران راه سخت مبارزه با موادمخدر را ادامه
ميدهد و علاوهبر جلوگيري از ورود موادمخدر به كشور، با
اولويت دادن به برنامههاي كاهشتقاضا و بر مبناي پيشگيري از
اعتياد، به سوي كنترل اين آسيب اجتماعي پيش ميرود.
ليكن معضل مواد اعتيادآور يك معضل جهاني است و بيتوجهي و
بيمسووليتي حتي يك كشور، ساير كشورها را نيز تحتالشعاع قرار
خواهد داد. بنابراين، اميدواريم روزي فرا برسد كه همه كشورهاي
جهان به مسووليت خود در قبال اين معضل عمل كنند و سازمانهاي
بينالمللي نيز پا را از اظهار نظر فراتر بگذارند و بهطور
عملي راهي براي كنترل اين مشكل در جهان بيابند.
سوءمصرف مواد اعتيادآور، سالانه چند هزار نفر را بهطور
مستقيم و غيرمستقيم به كام مرگ ميفرستد، خانوادههاي زيادي
را از هم ميپاشد و بيماريهاي مسري فراواني به جامعه انساني
تحميل ميكند.
معضل موادمخدر يكي از سه معضل بزرگ جهان است و جهانيان بايد
بيش از آنچه هماكنون به آن ميپردازند، به اين معضل توجه نشان
دهند و همراه با هم در جهت كنترل آن گام برارند.
|
[1]
نمایش صفحه قابل چاپ [2]